Incoterm FCA (Free Carrier)
Bij Incoterm FCA levert de verkoper de goederen af bij een afgesproken vervoerder of locatie. De verkoper regelt de uitvoerformaliteiten, terwijl de koper vanaf de overdracht verantwoordelijk is voor het verdere transport en risico. Op deze pagina leggen we uit hoe FCA werkt, wat het verschil is tussen FCA-A en FCA-B en waarom deze Incoterm vaak praktischer is dan EXW.
Wat betekent FCA?
Free Carrier (FCA) betekent dat de verkoper de goederen overdraagt aan een vervoerder die door de koper is gekozen. Dat kan op het terrein van de verkoper zijn, maar ook op een terminal, in een haven of op een andere afgesproken locatie.
De verkoper zorgt voor de exportformaliteiten en, afhankelijk van de afgesproken leverlocatie, ook voor het laden. Zodra de goederen zijn overgedragen aan de vervoerder, gaat het risico over op de koper. FCA is daardoor een duidelijke en praktische Incoterm voor veel internationale zendingen, vooral wanneer de koper het hoofdtransport zelf wil regelen.
FCA bestaat in de praktijk uit twee vormen: FCA-A en FCA-B. Het verschil zit vooral in de plek waar de goederen worden overgedragen en wie verantwoordelijk is voor het laden of lossen op dat moment.
FCA-A: levering op locatie van de verkoper
Bij FCA-A vindt de levering plaats op het terrein van de verkoper. Denk aan een fabriek, magazijn of distributiecentrum. De verkoper zet de goederen klaar, regelt de uitvoerformaliteiten en laadt de goederen op het voertuig van de vervoerder die door de koper is aangewezen.
Zodra de goederen op het voertuig zijn geladen, gaat het risico over op de koper. Dit maakt FCA-A duidelijk en praktisch wanneer de koper een transporteur stuurt om de goederen bij de verkoper op te halen.
FCA-B: levering op een andere afgesproken locatie
Bij FCA-B levert de verkoper de goederen af op een andere afgesproken plaats dan zijn eigen terrein. Dat kan bijvoorbeeld een terminal, haven, luchthaven of logistiek centrum zijn. De verkoper regelt het vervoer tot die locatie en zorgt ook voor de uitvoerformaliteiten.
Het verschil tussen FCA-A en FCA-B
Het belangrijkste verschil tussen FCA-A en FCA-B is de leverlocatie. Bij FCA-A vindt de overdracht plaats bij de verkoper en laadt de verkoper de goederen op het voertuig van de vervoerder. Bij FCA-B vindt de overdracht plaats op een andere afgesproken locatie, zoals een terminal of haven, en hoeft de verkoper de goederen daar meestal niet te lossen.
Voor zowel koper als verkoper is het belangrijk om de exacte leverlocatie duidelijk vast te leggen. Zet dus niet alleen “FCA” in het contract, maar benoem ook de specifieke plaats. Bijvoorbeeld: FCA magazijn Rotterdam of FCA terminal Antwerpen. Zo weet iedereen wanneer de verantwoordelijkheid stopt en wanneer het risico overgaat.
Wanneer kies je FCA?
FCA is vaak een goede keuze wanneer de verkoper de exportformaliteiten wil regelen, maar het hoofdtransport bij de koper ligt. De koper kiest de vervoerder en houdt controle over de verdere route, kosten en verzekering.
Voor verkopers is FCA praktischer dan EXW, omdat zij de exportformaliteiten in eigen land kunnen afhandelen. Voor kopers is FCA duidelijker, omdat het risico pas overgaat op het moment dat de goederen aan de vervoerder worden overgedragen. Vooral bij containertransport is FCA vaak een logische keuze.
Kies FCA-A wanneer de goederen worden opgehaald bij de verkoper. Kies FCA-B wanneer de verkoper de goederen eerst naar een andere afgesproken locatie brengt, zoals een terminal, haven of luchthaven.
Incoterm FCA uitgelegd
Praktijkvoorbeeld van FCA
Een Nederlandse fietsfabrikant verkoopt e-bikes aan een Franse groothandel. De koper kiest zelf een transporteur die de fietsen komt ophalen. In de overeenkomst staat Incoterm FCA magazijn verkoper. In dit geval gaat het om FCA-A, omdat de overdracht plaatsvindt op het terrein van de verkoper.
De verkoper verpakt de fietsen, verzorgt de uitvoerformaliteiten en laadt de goederen op de vrachtwagen van de vervoerder. Zodra de fietsen aan de vervoerder zijn overgedragen, gaat het risico over op de koper. De koper betaalt het verdere transport naar Frankrijk en regelt de verzekering voor het hoofdtraject.
Bij FCA-B zou de afspraak anders zijn. Dan brengt de verkoper de fietsen bijvoorbeeld eerst naar een terminal in Rotterdam. De verkoper regelt het vervoer naar die terminal en de uitvoerformaliteiten, maar de overdracht vindt pas plaats op die afgesproken locatie. Vanaf dat moment ligt het risico bij de koper.
Voor de verkoper is duidelijk waar zijn verantwoordelijkheid stopt. Voor de koper is duidelijk wanneer het risico begint en wie het verdere transport beheert.
